ودستانم بر آسمان آستانت٬ تا بفشاریشان

و درب های قلبم گشوده تا بیایی

وبا نور وجودت روشن کنی آن را

بیا ٬ دوباره بیا

و همیشه و همه جا با من بمان

باز هم از لابلای درختها لبخند بزن

از میان ابرها دستی تکان بده

سرشار کن مرا

سرشار کن مرا

بگذار با حس حضور تو به ابدیت برسم

میهمان کن مرا!